De eerste gesponnen wol van 2016

Ik kon het natuurlijk niet laten, de eerste wol die binnen is meteen te spinnen. Een mooie grijs bonte vacht, zo losjes en schoon dat het een lust is om dit dun te spinnen.

Het lijkt door de natuurlijke lanoline net of ik zilveren draden aan het spinnen ben.
Deze eerste strengen zullen zaterdag 6 februari op onze kraam op de streekproductenmarkt liggen en worden verkocht onder de naam Nienoordwol.

De eerste wol van 2016

Vandaag stond schaapscheren in de agenda. op Nienoord werden de drachtige schapen geschoren zodat ze de rest van de winter zorgeloos op stal kunnen blijven staan.


Een flink potje judo leveren sommige schapen om maar te voorkomen dat ze geschoren worden. Echter de schaapscheerders geven zich niet gewonnen. Ze hangen in een soort trapeze en kunnen daardoor ieder schaap snel van de vacht ontdoen.

Speciaal schoeisel hebben de scheerders aan, dit om te voorkomen dat ze uitglijden op de door lanoline vettig geworden ondergrond en dat ze goed plat met de voeten op de grond staan. In hoog tempo wordt het ene na het andere schaap van de jas ontdaan.

Ik heb prachtige bonte vachten uitgezocht. Lekkere stoere vachten die gelet op de stapellengte van de vacht prima geschikt is om te spinnen, maar ook geschikt is om te vilten. 

Keurig in de auto gestapeld is het weer een heerlijke berg die prima omgezet kan worden in bolletjes wol.Vanaf volgende week zaterdag zal de eerste Nienoord wol van deze bonte rakkers op de streekmarkt liggen

Voorraad aanvullen

Deze wintermaand wordt voornamelijk gebruikt om de voorraad sokken aan te vullen.

Het is een van de hardst lopende producten van Willekleurige draden, dat bleek ook al deze maand. Een aantal sokken haalde de doos niet eens, maar werden onder mijn handen verkocht.

Toch moest die voorraaddoos vol en dat is gelukt.
Vanmorgen, terwijl de radio heerlijk op De Sandwich, radio 5, staat en
Jacques Klöters zijn prachtige gedichten voorleest en mooie muziek aankondigt is het juiste moment om draadjes af te hechten.

Alpacasokken en Willekleurige sokken het is weer een mooi vrolijk geheel. 

En omdat ik al die vrolijkheid niet kan weerstaan komen de eerste voorjaarsdraden eraan. Het is weer heerlijk monnikenwerk om mooie combinaties van restantgarens en gerecyclede draden te realiseren. Maar geloof me het voorjaar komt eraan en daar horen deze prachtige kleuren bij.

Even tussen de minischaapjes

Vandaag even een dagje op pad. Kijken bij de schaapjes. Ondanks de buien die er vielen kwam ook het zonnetje er lekker door en waren de Franse minischaapjes (ouessantschapen)  heel nieuwsgierig.

Altijd gezellig om zo vroeg in het jaar te kijken wat voor vachtjes er aan komen.

Dit jaar zijn wel heel bijzondere kleurtjes in aantocht. Lichtbruin, in en in zwart. Maar ook een mooie smookykleur. Nu nog paar maandjes geduld hebben voor de jasjes uitgetrokken kunnen worden.

Extreem ook in sokken

Als we dan toch verplicht binnen mogen zitten, extreem weer ofzo, dan kan ik net zo goed verder gaan met mijn sokkenbestellingen.

Grote maten zijn erg in trek, dat zijn lengtes om te breien. Van alpaca staat op het programma maatje 45/ 46 en 47 dus prikken maar.

Ook gaan we weer terug naar de basis,dat betekent recyclen van garens, mooie draden maken en fleurige sokken in de reguliere maten 37/38 en 39.

Helaas willen mannen niet van die extreme kleurtjes, dus vooruit maar ook een paar maatje 42/43 in grijs/blauw getwijnde draden.

Een nieuw jaar brengt nieuwe draden

We zijn gezond terecht gekomen in 2016. Dus hoogste tijd op zoals het bij Willekleurige Draden hoort, nieuwe draden maken.

Eindelijk gaat de temperatuur ook omlaag, dus de hoogste tijd voor lekkere warme sokken. De eerste van 2016 zijn gedurende de jaarwisseling klaar gekomen.

Heerlijk zitten breien op de bank, kat op schoot, andere kat dicht tegen me aan en de radio aan dan worden er meters gemaakt.

En wat doen we dan met de over gebleven restgarens. Nou daar wordt alweer een heerlijk warme deken van gehaakt. Daarmee gaat geen draadje verloren.

In volle verbazing

In volle verbazing volg ik de laatste jaren verschillende handwerk en wol gerelateerde groepen op Facebook. Er komt een nieuw kleurtje garen beschikbaar bij de goedkopere bulkwinkels. meteen is er een run op de winkel en worden fietstassen vol garens mee naar huis gesleept.

Bij de Wibra is het soms zo erg dat de dames vechtend voor het schap Fenna staan  en de bollen zelfs uit de mandjes wegpikken. En dan te bedenken dat dit garen eigenlijk alleen aantrekkingskracht heeft vanwege de regenboogkleuren en zo glibberig is dat het zodra je de wikkel eraf haalt uiteen valt en een grote knoop dreigt te worden.
Maar goed iedereen koopt het en wil het hebben.
Nog geen dag later lees je: Helluppppp ik ben inspiratieloos wat kan ik gaan maken?
Binnen 10 minuten is er een stroom aan patronen van allerlei frutsels opgang gekomen waardoor de eigenaar van het garen nog verwarder is.

Dan zijn er velen die heel trots kamers vol garen laten zien. Kijk eens mijn prive wolwinkel, Mijn man noemt me verslaafd maar ik heb het allemaal nodig. Wat wordt er dan van gemaakt een amiguri van anderhalve centimeter hoog.
Dan duurt het maar een maand en al die gehamsterde bollen verschijnen weer in een andere groep. Bij bolletje teveel worden ze heel braaf te koop aangeboden, voor de prijs die je er in de winkel ook voor betaald en soms meer, maar dan komen er nog wel de verzendkosten overheen.

Hmmmmmm denk ik dan waarom zo'n gekte. Bedenk eerst thuis wat je wilt gaan maken, zoek er de bijpassende garens bij, met hooguit een bolletje meer zodat je project echt af komt.

Dan wordt er een Cal geintroduceerd. Weer is het raak
Maak je een deken met goedkoop garen, kies je voor een duurder garen die discussie wordt weken gevoerd. Daarnaast komt dan onverbiddelijk de kleurkeuze op tafel. Begrippen als ik kan geen kleuren kiezen. Ik wil in een kleur. Helluppp hoe stel ik kleuren samen. HELLUP......welke moet ik kiezen. Morgen ga ik beslissen welke kleur ik ga gebruiken. Ik heb gehaald maar weet niet of ik voldoende heb, vanavond maar even berekenen en dan morgen op de fiets springen om nog meer te halen.
Wat een problemen!!!!!!!!!!! 

Mijn keus is gemaakt voor een soort garen waarmee ik al dat soort projecten aanvang en waar ik een kleurscala van heb aangeschaft waar ik uit kan putten. Is een kleur op dan vul ik die kleur weer aan. Mijn garen toeleverancier weet het al als ik de winkel instap.

Nu weet ik dat werken met kleur echt moeilijk is, maar heb eens de durf om buiten je comfortzone te stappen en mix of match eens kleuren die anders zijn waardoor je juist die vrolijke noot pakt.

Mijn verbazing is echt nog niet over want vaak zie je binnen enkele weken allerlei opmerkingen langskomen van Ik vind het niet mooi, tot mijn werk bobbelt, wat doe ik verkeerd.

Ik ben nu bij week 70 van de CAL 2015. Hij is 1.40 m. breed. Ik ben wég van de kleuren en vind het een erg leuk werkje. En ik wil hem echt afmaken maar....wat ga ik ermee doen? Te klein voor een sprei, te slap voor een tafelkleed, te synthetisch en gaterig voor een babydeken... Wie heeft een goed idee voor mij??

Ik haal het weer uit en ga in een kleur verder of ik smijt het in de hoek en weer een mooi ontwerp eindigt in de groep UFO,(unfinischt objects). Het resterende garen wordt met veel elan weer te koop aangeboden.
Waarom nu eens niet wat rustiger de Cal benaderen en een paar bolletjes inkopen en niet gelijk van start gaan maar eens een weekje of twee te wachten zodat je ziet wat er gemaakt wordt en je een betere kleurcombinatie kunt toepassen?

Maar niet alleen in de groepen van kant en klaar wol verbaas ik me. Ook de spinsters kunnen er wat van. De eerste schapen zijn nog niet geschoren of iedereen wordt al weer gek. Alle soorten schapenwol worden besproken. Alle vormen van alpaca treden voor het voetlicht. Kleurtjes van natuurlijke wol worden ineens belangrijk. Maar weinig hoor ik over kwaliteit van wol. het verschil tussen ramswol, eerstejaarswol en wol van oude schapen daar wordt niet over gerept. Er wordt alleen maar ingeslagen. auto's vol vachten worden binnen gehaald om te worden gesponnen.
Wat zien we ervan terug?

Weinig, heel weinig, behalve bij enkele echte doorzetters.
Ik kan maximaal 6 vachten per jaar spinnen en dan moet ik dagelijks vol aan de bak. Ik kies dan liever voor mooie  spinwol met een stapellengte van minimaal 6 cm en van dieren die ik gezien heb, waarvan ik weet dat ze gezond zijn. Natuurlijk heb je als je vachtvilt veel meer wol nodig, maar bedenk dat ook hier wel een limit van je eigen tijd tegenover staat.
Dan moet die mooie natuurlijke wol ook nog een kleurtje hebben. Voedingskleurstoffen, natuurlijk verven, werken met batikverf of andere textielverf, het komt allemaal voorbij.  Ik heb al jaren geleden besloten het verven achterwege te laten. Hoewel mooie resultaten met al die verven wordt bereikt is het garen nooit kleurecht en binnen korte tijd vervagen de kleuren. Zonde van al dat werk.
Ik twijn dan liever met een breimachinedraad mijn garen om de kleur stabiel te maken.
Ik heb me dus echt verbaasd in 2015, en ik hoop in 2016 weer een groot aantal verbazingen tegen te komen. Iedereen die lekker creatief bezig is, blijf dat ook in 2016. We komen elkaars werk ongetwijfeld tegen.